Ta shërosh Imanin e dobët

Në emrin e Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit

Sheikh Muhammed Salih el Munexhxhid

Të mendosh dhe të mundohesh t’i kuptosh domethënjet e Kur’anit famëlartë, të cilin Allahu e zbriti për robërit e Vet për t’i sqaruar të gjitha gjërat dhe si një dritë të cilen ia jap kujt të dojë në mesin e robërve të Vet. Kur’ani përmban me të vërtetë ilaç të fortë për të gjitha sëmundjet e zemrës, siç thotë Allahu (në Kur’an), që në përkthim do të thotë: „Ne të shpallim Kur’anin që është shërim dhe mëshirë për besimtarët.“ [17:82]

…Kur’ani përmban monoteizmin islam; premtimet, paralajmërimet dhe urdhërimet e Allahut; tregimet e popujve të mëparshëm; dhe rregulla të udhëheqjes dhe sjelljes më të mirë. Këto tema të shumëanshme në Kur’an kanë efekte të ndryshme në zemër. Disa sure të Kur’anit janë më tmerruese se tjerat. I Dërguari i Allahut (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të) ka thënë, që në përkthim do të thotë: “Më kanë zbardhur (flokët dhe mjekrrën) Hud dhe motrat e saj (suret 56, 77, 78, 81) para se me qenë fare i zbardhur” (Transmeton Tirmidhiu Nr. 3297 dhe Shejh Albani e ka konsideruar Hadith autentik në Sahihin e tij Nr. 955). Hud dhe motrat e saj i kanë sjellur të Dërguarit të Allahut (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të) qime të bardha për shkak të përmbajtjes së tyre e çështjeve të Imanit. Këto sure dhe pjesa tjetër e Kur’anit treguan efektin e tyre në të Derguarin e Allahut dhe shokët e tij pikërisht ashtu siç ishin të urdhëruar në Kur’an: „Ti (Muhammed) përqëndrohu vendosmërisht ashtu si je i urdhëruar, e bashkë me ty edhe ata që u penduan (prej idhujtarisë).“ [11:112].

Edhe sahabët do të ishin thellësisht të prekur me emocione kur e lexonin Kur’anin. Ebu Bekri (Allahu qoftë i kënaqur me të) për shëmbull, i cili ishte një njeri shpirtmirë, qante duke lexuar Kur’anin kur i udhëheqte muslimanët në namaz. Një ditë u sëmur Umeri si rezultat i leximit të tij të ajetit: „Është e vërtetë se dënimi i Zotit tënd patjetër do të ndodhë. Atë nuk ka kush që mund ta largojë.“ [52:7-8]

Në një tjetër rast, Umeri (Allahu qoftë i kënaqur me të) qante kur e lexonte ajetin: „Ai (Jakubi) tha: “Unë hidhërimin tim dhe pikëllimin tim ia parashtroj All-llahut.“ [12:86], dhe ai është dëgjuar qartë nga ata të cilët po qëndronin pas tij. Më tepër, Uthman ibën ‘Affan ka thënë: „Po të kishin qenë zemrat tona të pastërta, ato kurrë nuk do të kishin mjaftë nga leximi i fjales së Allahut (Kur’anit).“
Sa i përket gjeneratave të mëvonshme, Ajubi ka thënë: „Kam dëgjuar Sa’d ibën Xhubejr duke lexuar ajetin: „Dhe ruajuni një ditë kur në të ktheheni te All-llahu.“ [2:281], dhe duke e përsëritur atë më shumë se njëzet herë.“ Ky është ajeti i fundit që iu shpall të Dërguarit të Allahut, dhe mbaron me: „dhe secilit njeri i plotësohet ajo që e ka fituar, dhe atyre nuk u bëhet e padrejtë.“ [2:281]

Ibrahim ibën Bashshar ka thënë poashtu: „E sikur t’i shihje ata kur janë ndalur pranë zjarrit e thonë: “Ah sikur të ktheheshim (në Dunja)“ [6:27], ishte ajeti gjatë të cilit kishte vdekur Ali ibën el-Fudejl duke e lexuar. Unë isha prej atyre që po e falnin namazin e Xhenazës për të, Allahu e mëshiroftë.“ Gjithashtu, kur Selefët tanë do të arrinin tek një pjesë të Kur’anit, ku Suxhudi (përkulja në Sexhde) ishte i urdhëruar, ata do e trajtonin këtë rast më ndryshe nga njerëzit e zakonshëm. Një njeri po recitonte një ditë: „Dhe duke qarë hidhen me fytyra (kur dëgjojnë Kur’anin) dhe ai ua shton edhe më përuljen (ndaj All-llahut).“ [17:109], dhe pastaj binte në suxhud. Më pas i thoshte vetës: „Ia ku gjindësh duke bërë suxhudin, pra ku është qarja (jote)?“

…Ibën el Kajjim po thoshte në lidhje me s çfarë duhet të bëhet që të shërohet Imani i dobët duke përdorur Kur’anin: „Së pari duhet t’a largosh zemrën tënde nga jeta e kësaj bote dhe t’a fiksosh në jetën e fundit. Pastaj, kushtoji vëmendje të plotë të ndjekurit të domethënjeve të Kur’anit, përpiqu t’i kuptosh ato dhe për çfarë qëllimi janë shpallur. Mandej, i paraqit këto domethënje sëmundjes që zemra yte e ndjen, dhe kur arrijnë tek dobësia, ato me vullnetin e Allahut do t’a shërojne zemrën.

kalamullah.com

Ngjashmëria e Ramazanit me Profetin Jusuf

Në emrin e Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit

Nga Iben el Xheuzi

“Muaji i Ramazanit nga muajt e tjerë është si Jusufi ndaj vëllezërve të tij. Kështu, tamam si Jusufi ishte djali më i dashur i Jakubit, Ramazani është muaji më i dashuri i Allahut.

Një pikë e këndshme për popullin e Muhammedit (paqja dhe bekimet e Zotit qofshin mbi të) për të medituar është që nëse Jusufi kishte mëshirën dhe dhembshurinë të thoshte: “Sot nuk ka qortim kundër jush” [Jusuf, 12:92], Ramazani është muaji i mëshirës, begatisë, mirësisë, shpëtimit nga Zjarri dhe faljes nga Mbreti që i tejkalon të gjithë muajt e tjerë dhe çfarë mund të përfitohet nga ditët dhe netët e tyre.

Një tjetër pikë e këndshme për të menduar është që vëllezërit e Jusufit erdhën për t’u mbështetur tek ai për të rregulluar gabimet e tyre pas gjithë atyre që kishin bërë. Kështu, ai i takoi me dashamirësi dhe i ndihmoj, dhe i ushqej ata kur ata ishin të uritur dhe i lejoj të kthehen dhe ai i tha shërbëtorëve të tij: “Mbajani gjërat që të mos ju humbasin”. Kështu, një person mbushi hapësirat e njëmbëdhjetë të tjerëve dhe muaji i Ramazanit është kështu një muaj që mbush hapësirat e veprave tona të njëmbëdhjetë muajve të tjerë. Imagjinoni
hapësirat, gabimet dhe mangësitë që ne kemi në bindjen ndaj Allahut!

Ne shpresojmë që në Ramazan, që ne të jemi të aftë të bëjmë vepra të mira për gabimet tona në muajt e tjerë, për të asgjësuar gabimet tona dhe për tu kapur fort me lumturi dhe vendosmëri në litarin e Mbretit Falës.

Një tjetër pikë është që Jakubi kishte njëmbëdhjetë djem të cilët jetonin me të dhe veprat e të cilëve ai i shikonte gjatë gjithë kohës dhe pamja e tij nuk i erdhi për shkak të rrobave të tyre. Ndërsa, ju kthye për shkak bluzës së Jusufit. Pamja e tij i erdhi e fortë dhe ai vetë u bë i fortë pasi ishte dobësuar dhe të shikonte pasi ishte i verbër. Ngjashmërisht, nëse gjynahqari ndien erën e Ramazanit, ulet me ata të cilët ja kujtojnë Allahun, recitojnë Kur’an, zë shok mbi kushtin e islamit dhe besimit, dhe i largohet përgojimit dhe bisedës
së kot, ai do të falet, inshaAllah, pasi ka qenë gjynahqarë, ai do të afrohet pasi ai ishte larg, ai do të jetë i aftë të shikojë me syrin e zemrës pasi ishte i verbër, prezenca e tij do të takohet me lumturi pasi u takua mospërfillje, ai do të furnizohet pakufi ose përpjekje nga ana e tij, ai do të udhëzohet për tërë jetën e tij, atij do t’i merret shpirti me lehtësi dhe ëmbëlsi kur të vdesë, ai do të begatohet me falje kur ai takon Allahun, dhe do t’i garantohen nivelet më të mira në kopshtet e Parajsës.

Kështuqe, pasha Allahun, merrni avantazhet e kësaj madhështie gjatë këtyre ditëve të pakta dhe ju së shpejti do të shikoni begatitë e shumta, nivelet e larta të shpërblimit dhe një periudhë shumë të gjatë qetësie dhe relaksimi me vullnetin e Allahut.

Pasha Allahun, ky është relaksimi i vërtetë…”

Marrë nga Bustan el-Ua’idhin ue Rijd es-Sami’in, f.213-214
kalamullah.com

Përktheu Ardit Kraja

Ejani në namaz, ejani në shpëtim! (I)

Në emrin e Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit

Yasir Qadhi

Gjithë falendërimi i takon Allahut, Zotit të botërave. Atë e lavdërojmë, prej Tij ndihmë dhe falje
kërkojmë, dhe kërkojmë mbrojtje tek Allahu nga të këqijat e shpirtrave tanë dhe nga veprat
tona mekatare. Kë e udhëzon Allahu, ska kush e humb; dhe kë e humb Allahu, ska kush eudhëzon. Dëshmojë se askush nuk e ka të drejtë të adhurohet, përveç Allahut subhanehu ue te’ala. Dhe dëshmojë se Muhammedi sal Allahu alejhi ue selem është i derguari i Tij i fundit, dhe krijesa e Tij më e mirë.

Të dashur vëllezër dhe motra në Islam, kur e hapim Kuranin dhe fillojmë me leximin e surës
el-Bekare, surja e parë në Kuran pas surës el-Fatiha, e para që na thotë Allahu te’ala është
lavdërimi i besimtarëve. Kush janë besimtarët? Allahu i përshkruan:

Të cilët e besojnë të fshehtën, e kryejnë faljen (namazin)… [2:3]

Andaj dijeni që Allahu te’ala përmend prerazi, që pas besimit në të fshehtën, besimin në Allahun – askush nuk e ka parë Allahun, ne besojmë në atë që është e fshehur, ne besojmë në Kuranin si fjala e Allahut dhe ne besojmë në atë që Kurani na tregon… porsa besojmë, hapi tjetër që duhet ta bëjmë është ta tregojmë këtë besim në veprat tona, posaçërisht nepërmjet namazit.

Kjo është deklarata e parë për një vepër, që e kanë bërë besimtarët dhe me të cilën Kurani i
përshkruan. Ata besojnë dhe pastaj e bëjnë namazin. Es-Salah (namazi) është pjesë
thelbësore e Islamit. Është aq e rëndësishme, saqë nuk është vëndosur vetëm për fenë e
Muhammedit sal Allahu alejhi ue selem, por për të gjithë Pejgamberët, të cilet kanë ardhur
para Pejgamberit tonë të dashur salallahu alejhi ue selem, që do të thotë të cilet e kanë kryer
poashtu namazin.

Ibrahimi alejhi selam.
Ibrahimi është babai i të gjithë pejgamberëve që erdhën pas tij. Kur ishte Ibrahimi alejhi
selam duke ndërtuar Qabën, ndërtesën më të shenjtë, e bënte lutjen vijuese:

O Zoti im! më bën mua nga ata që falin namazin, e edhe prej pasardhësve të mijë(…) [14:40]

Shikojeni lutjen e Ibrahimit, duke qenë në Mekke, duke ndërtuar monumentin më të shenjtë
në tokë, shtëpia e parë e Allahut. Lutja e tij duke ndërtuar shtëpinë.
Dhe këtu qështja e Musait alejhi selam. Kur Allahu subhanehu ue te’ala i foli atij mbi malin Tur
(Sina), gjëja e parë që i tha Allahu subhanehu ue te ‘ala:

Vërtet, vetëm Unë jam All-llahu, nuk ka zot tjetër pos Meje, pra Mua më adhuro…

Si?

…dhe fal namazin për të më kujtuar Mua. [20:14]

Ky është urdhëri i parë që i është dhënë Musait alejhi selam, se „nuk ka Zot tjetër pos Meje,
pra Mua më adhuro dhe fal namazin për të më kujtuar Mua.“

I ngjashëm është edhe rasti i Isait alejhi selam, Jezu Krishtit, Pejgamberi Isa, i cili kishte lindur
pa baba. Kur Allahu e urdhëroj të flet nga djepi. Të flet që ta mbrojë nënën e tij Merjemen.
Ç’thoshte ai? Ç’thoshte ai si foshnje në djep?

Ai (Isai) tha: “Unë jam rob i All-llahut, mua më ka dhënë (ka caktuar të më japë)
librin dhe më ka bërë Pejgamber. Më ka bërë dobiprurës kudo që të jem dhe më ka
porositur me namaz (falje) e zeqatë për sa të jemë gjallë! [19:30+31]

„Për sa të jemë gjallë…“

Kur na tha Isai këtë? Kur na tha Jezu Krishti kete? Ai na tregon këtë në djep. Ai na thotë këtë
fjalë për fjalë si një foshnje e porsalindur. Dhe ai thotë se është një Pejgamber i Zotit dhe se
Zoti i ka dhënë atij një libër, i është shpallur atij, i dha bekim dhe e ka urdhëruar që të falet,
për aq kohë sa jeton.

Dhe në fund Pejgamberi jonë i dashur Muhammedi sal Allahu alejhi ue selem. Ai është
urdhëruar në shumë vende në Kuran, që ta kryej namazin. Jo vetëm ai, por…. Në një ajet i
thotë Allahu Pejgamberit tonë të dashur sal Allahu alejhi ue selem:

Urdhëro familjen tënde të falë namaz… [20:132]

Jo vetëm vetën tënde. Urdhëro familjen tënde në namaz dhe ji shumë i durueshem për t’i
kujtuar ata, për t’i inkurajuar dhe për t’i ndihmuar në namaz. Jo vetëm ti o Resulullah. Nuk
duhet vetëm Muhammedi sal Allahu alejhi ue selem të falet. Sigurohu që të falen edhe ata të
familjes tënde.

Urtёsia e vonimit tё pёrgjigjes (sё duasё)

Allahu ёshtё el-Malik

Allahu ёshtё Mbreti i vёrtet, Atij i takojnё tё gjitha mbretёritё. Askush nuk mund t’i prishё vёndimet e Tij dhe askush nuk mund t’i vё nё pyetje ato. Kёshtuqё thotё Allahu pёr kёtё qёshtje nё Kur’an:

„Ai nuk pyetet se çka punon, po ata, (njerëzit), pyeten.”[El-Enbija, 21:23]

Gjithashtu thotё:

„All-llahu gjykon, e s’ka kush që mund t’i kundërvihet gjykimit të Tij. Ai ndërmerr masë të shpejtë.”[Er-Rrad, 13:41]

Prandaj, muslimani nuk e vё nё pyetje vullnetin e Allahut, ai mё saktё e pranon dhe pёrpiqet tё jetё i kёnaqur me tё. Njёri prej Dijetareve ka shkruajtur:

 

„Nuk ka askush qё mund t’i ikё vullnetit tё Allahut dhe vёndimit tё Tij. Dhe askush nuk mund ta parandalojё vёndimin e Tij ose sprovimet e Tij (pёr ne). Me tё vёrtet, ne tё gjithё i pёrkasim Allahut, ne jemi robёrit dhe pjesёe pasurisё se Tij. Ai bёn me ne atё qё dёshiron dhe si dёshiron.” (El-Hamad, faqja 94)

Burimi: “Du’a – Die Waffe eines Gläubigen” – Yasir Qadhi

Devijimi qëndron në lënien e Sunnetit

Ebu Bekri es-Siddik – Allahu qoftë I kënaqur me të – ka thënë:

“Unë nuk do të lë asgjë që ka bërë i Derguari i Allahut – paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të – përveç që edhe unë do ta bëjë atë, sepse kam frikë që nëse lë ndonjë nga urdhërimet dhe mënyrat e tij, do të devijojë.”

(Al-Bukhari, Al-Sahih 2:386 hadith nr. 3093)

Pas regjistrimit të këtij transmetimi, vë në dukje Ibën Battah:

“Ky, vëllëzerit e mi, është Siddiku (dmth.besimtar i vërtet/i sinqert) më i madh, duke u frikuar se do të bie në devijm nëse lë ndonjë nga urdhërimet e Pejgamberit të tij – paqja e mëshira e Allahut qofshin mbi të. Ç’duhet të ndodhë pra në një kohë, ku njerëzit tallen me Pejgamberin e tyre dhe urdhërimet e tij, konkurrojnë me njëri-tjetrin, dalin në kundërshtim me të dhe tallen me Sunnetin e tij? Lusim Allahun që të na mbrojë nga rrëshqitja dhe të na ruaj nga veprat e këqija.”

Burimi: sayingsofthesalaf.net